Archive for November, 2011

Kabilang buhay

Galing lang tau sa araw ng mga patay, hindi lang minsan ko hiniling na sana mamatay na lang ako, kasi parang ang sarap nun diba? Wala ka na pinoproblema, wala ka nang iisipin, nakahiga ka na lang sa kabaong, patay, pagkain ng uod, hindi nagugutom, di nauuhaw, di nahihirapan at di nasasaktan, ako kasi yung taong tamad kaya mahilig ako magpahinga, so yung rest in peace mas maganda ata un, sa opinyon ko lang naman,

Advertisements

I wanna be a billionaire so freakin bad!!!

Kanina sa opisina out of the blue e sinabi ng aking bossing na “ay tumaya nga pala ko sa lotto, matignan nga kung nanalo ako” Hay maging mayaman, lahat ng tao yun ang gusto, kahit mayaman na nga ang gusto pa dn na mas yumaman pa, lalo pa sa mga taong mahihirap at lalo na sa bansang ito. Sadly ang pagyaman sa bansa natin ay maliit ang tsansa, kaya nga may mga haters ng Pilipinas na kagaya ni Angie Ligot na mayaman daw sya at nag-aaral sa DLSU at naiinis sa Pilipinas dahil ang pangit daw ng mga tao.
Ang sakit isipin na dahil sa pangarap ng tao na maging mayaman may mga ilang tao din na nagpapanggap na lang na mayaman at may kaya para lang kahit sa internet man lamang ay maramdaman nila ang feeling ng may kaya sa buhay, ako ay aminado na mahirap ako, at proud ako dun, bakit hindi, kasi dahil mahirap ako natuto ako na magtrabaho para may makain ako, masakit kasi sa mata pag nakakakita ako lalo na sa mall ng mga anak ng mayayaman na may hawak na psp or anumang mamahaling phone na sa edad na 7 o 8 taon ay grabe kung murahin ang kanilang katulong, hindi ko naman nilalahat ang mayayaman, may mga mayaman naman na hindi ganun ang ugali eh, kaya lang sadly meron din na ganun, hindi ko din naman sinasabi na lahat ng mahirap ay mabait dahil marami din na mahirap n nga eh masama pa ang pinaggagagawa, ang point ko lang is di ba mas masarap yung yaman na hindi nabibilang, yung yaman na hindi nauubos, kasi kahit saang mall ka magpunta wala kang makikita na mabibilhan ng kapayapaan ng isip at kaluwalhatian ng kalooban.

Damit……

Hindi ako mahilig sa damit!!! Ako yung tipo ng tao na hindi alam ang mga bagong uso, mga iba’t-ibang klase o uri ng damit. Hindi rin ako mahilig sa branded at para sakin e aksaya ng pera ang pagbili ng mamahaling damit dahil nadudumihan at naluluma lang din naman sila. Ang damit kasi sakin e parang gift wrapper o di kaya ay balat ng candy, Makikita mo na maganda o hindi ang wrapper, malaki o maliit ang lalagyan pero hindi mo alam kung ano ang nasa loob. Pero aminado ako na napakamakapangyarihan ng damit. Kung ang damit mo ay kagaya ko na mukhang gusgusin at walang pera ay hindi ka magtatangka na holdapin ako o di kaya ay i-snatch ang gamit na dala ko. Samantalang pag nasa mall naman ako at branded o mamahalin ang damit ko malamang na sobrang aasikasuhin mo ako kahit na 8 pesos na lang na pamasahe pauwi ang laman ng bulsa ko. Naalala ko pa nung time na bibili kami ng ipod touch at syempre dahil malapit lang ang mall nagpunta kami ng kaibigan ko at girlfriend ko sa Trinoma sa powermac para magtanong. At dahil nakapambahay kami kahit na disente naman at malinis since hindi branded ang tatak ng damit ay para kaming mga yagit na nanghihingi ng limos dahil ayaw man lang kami iassist ng sales clerk nila. At talagang kung tumingin ay kulang na lang ay sabihin na “you can’t afford any of our products” hehe. So since nainis si girlfriend kaya nag-aya sya na lumipat sa ibang mall and of course sa kabila lang SM North EDSA. At dun naman masasabi ko na kabaliktaran ang nag-assist samin, pagpasok pa lang kahit na mas marami ang tao sa Power Mac dun once na may available hindi na namin kailangan maghanap ng mapagtatanungan automatiko na lumapit samin ang isa sa nag-aassist nagtanong kung ano ang kailangan namin at lahat ng tanong naman namin ay matiyaga nyang sinagot. Inooffer nya pa ang mas magandang option kesa sa una naming napagpilian. Samakatwid ay dahil sa maganda niyang serbisyo nahikayat nya kaming bumili ng produkto nya. Hanga ako sa taong kayang tumingin ng lagpas sa panlabas na kaanyuan. Aminado ako na ako man ay tumitingin din sa physical appearance. Pero hanga ako sa ibang sales representative na hindi iniisip kung kaya bang bilhin ng nagtatanong ang produkto nya kundi matiyaga nyang sasagutin ang lahat ng gusto mong malaman tungkol dito. Ayon nga sa aming fish training “Even if they are just looking and not buying we have to accommodate them because they are the future customers”.

Balik tayo sa damit. Kaya ko naisulat ito ay dahil sa isang damit na kahit hindi ko gusto ang tela. Hindi ko balak bumili at ayoko ng kulay ay napabili ako. Dahil sa statement na nakasulat dito ay lumalarawan sa pagkatao ko.